http://www.thongthailand.com
  สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com 
 ข่าวสาร  เว็บบอร์ด  บทความ  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  หน้าแรก
ค้นหา  ประเภทการค้นหา   Cart รายการสั่งซื้อ (0) 
สถิติ
เปิดเว็บไซต์ 15/03/2009
ปรับปรุง 16/09/2021
สถิติผู้เข้าชม11,412,724
Page Views13,553,774
« September 2021»
SMTWTFS
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
lifestyle & review
ท่องเที่ยวทั่วไทยไปทั่วโลก
ศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต และความเชื่อ
รีวิว ร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ทและสปา
  foo&bed
ธรรมชาติ,สัตว์ป่าและพันธุ์พืช...มีคุณ(nature)
บทบรรณาธิการ สกู๊ฟพิเศษ และเรื่องเล่า
 

ปรีดี ยอดโดม และลานโพธิ์ สัญลักษณ์แห่งธรรมศาสตร์และการเมือง โดยธงชัย เปาอินทร์ เรื่อง-ภาพ

ปรีดี ยอดโดม และลานโพธิ์ สัญลักษณ์แห่งธรรมศาสตร์และการเมือง โดยธงชัย เปาอินทร์ เรื่อง-ภาพ

ปรีดี ยอดโดม และลานโพธิ์

สัญลักษณ์แห่งธรรมศาสตร์และการเมือง

โดยธงชัย เปาอินทร์ เรื่อง-ภาพ

          ตะวันสาดแสงสีทองผ่องอำไพเมื่อเรือแดงแล่นผ่านยอดโดมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เรือเทียบที่ท่าเตียน ผมแบกสัมภาระเดินขึ้นด้วยความกระตือรือล้น ผมเพิ่งมาถึงกรุงเทพมหานครด้วยหัวใจที่หมายมั่น จะมาเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแล้วสอบแข่งขันเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง ด้วยว่าผมมีญาติผู้พี่เป็นผู้พิพากษา เขาเรียนจบจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง ทุกครั้งที่เขากลับเยี่ยมพี่น้องที่บ้านนอก เหมือนพระยาเหยียบนา ตื่นเต้นกันไปทั้งทุ่งและร่ำลือกันว่าเขาคือผู้ทำหน้าที่พิทักษ์ความยุติธรรมของพระราชา

           ผมเฝ้านั่งมองเวลาที่เขาพูดคุยกับญาติพี่น้องที่นั่งล้อมกันเป็นวง ผมพินอบพิเทาเขากว่าใคร ด้วยหัวใจใฝ่ทะเยอทะยาน อยากเป็นบ้างอะ

           แต่เมื่อผมเรียนสำเร็จชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายสายวิทยาศาสตร์ ต้องเลือกคณะที่จะเรียน มหาวิทยาลัยที่อยากจะเข้า เขาให้เลือกได้ถึง 6 คณะ การตัดสินใจครั้งนั้นคือการกำหนดชะตาชีวิต ใจหนึ่งเสียดายวิชาวิทยาศาสตร์ที่เรียนมา แต่อีกใจหนึ่งอยากเป็นผู้พิพากษาอย่างญาติผู้พี่ แต่ด้วยกรรมมาดลบันดาลใจหรือไรไม่รู้ได้ ผมเลือกที่จะสอบเข้าคณะที่เป็นสาขาวิทยาศาสตร์เสีย 5 คณะ เชื่อไหม ผมเลือกคณะนิติศาสตร์ธรรมศาสตร์เป็นคณะที่หก คณะสุดท้าย ผมมารู้ตัวอีกที่เมื่อได้พิสูจน์ทราบแล้วว่าผมผิดไปแล้ว 

            เมื่อเรียนสำเร็จปริญญาตรีก็ต้องไปหางานทำตามสาขาวิชาที่เรียน เข้าป่า เข้ารก เข้าพง ตลอดชีวิต ด้วยเหตุนี้เมื่อมากรุงเทพครั้งใดก็ได้แต่ไปเดินดูธรรมศาสตร์ ไปฟังบรรยายสำคัญๆ และไปเดินหาอะไรกินแถวๆท่าพระจันทร์ บางทีก็เดินเรื่อยเปื่อยไปจนถึงท่าช้าง ยิ่งเมื่อผมต้องไปกินข้าวกับญาติผู้พี่ผู้พิพากษาเก่า ก็ยิ่งเกิดความรู้สึกมากขึ้น 

            "มึงมันเรียนผิด ถ้ามึงเรียนนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ เสียตอนนั้น ป่านนี้มึงได้เป็นผู้พิพากษาแล้ว โง่จริงๆเลยมึง"

            บางวันก็ว่า "ถ้ามึงเป็นทนายก็น่าจะเป็นทนายโจร มึงมันคร็อก ทนายแสบแน่มึงน่ะ"

             เหมือนตอกย้ำว่าผมเรียนนิติศาสตร์ก็คงได้ดีสักอย่าง   

 

             ด้วยกระแสมาตรา 112 กระหึ่มสบึมอธิการบดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถึงขนาดเลียนแบบหลวงพ่อโต จุดตะเกียงตอนกลางวันเข้าวัง อดีตบรรดามีนิสิตเก่าธรรมศาสตร์ร่วมกันส่องไฟฉายแสดงสัญลักษณ์ความมืดมัวหม่นคนธรรมศาสตร์ไปที่ยอดโดม ผมก็เลยอดใจไม่ไหวแม้มิใช่ศิษย์เก่า ผมเดินทางไปมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เพื่อถ่ายรูป อนุสาวรีย์ของท่านปรีดี พนมยงค์ อดีตผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง ถ่ายรูปยอดโดมสวยสง่า และเดินเลยไปถ่ายลานโพธิ์ ลานที่มีเรื่องเล่าขานตำนานธรรมศาสตร์ แต่ผมจะไม่เล่าให้ยาวความ

              ปีที่เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516 ผมทำงานอยู่ในป่าที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง ได้แต่นอนฟังนั่งฟังวิทยุกระจายเสียง สุมหัวกันอยู่รอบๆวิทยุ แทบไม่ยอมเดินทางไปไกลห่างจากวิทยุ อ่านหนังสือพิมพ์ทุกตัว นั่งถกกันตามประสาเท่าที่ฐานข้อมูลผ่านสื่อ พอถึงช่วง วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ.2519 ผมเผ่นไปไกลถึงจังหวัดอุบลราชธานี จมอยู่ในป่าดงพงไพรที่รกเรื้อด้วยป่ายังหนาแน่นจนมองไม่เห็นตะวัน ร่มเงาต้นไม้ใต้ใบบังนั้นร่มรื่นยากจะบรรยาย

              และเมื่อเหตุการณ์สงบลง ก็เพียงแต่อ่านหนังสือพิมพ์ ฟังวิทยุ ดูทีวีเท่าที่เขาถ่ายทอดให้ดู ความจริงคืออะไรไม่รู้เลย

ยอดโดม-ลานโพธิ์

              แต่มาวันนี้ ผมอ่านทั้งหนังสือพิมพ์ มีทั้งฉบับที่ลงข้อความที่เป็นจริงและมีทั้งฉบับที่ลงบิดเบือนไปจากความจริง ผมดูทีวีช่องกระแสหลัก 3-5-7-9-11-TPS ดูแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวด้วยความขัดข้องใจ แม่งมันอะไรกันวะ คิดแล้วคิดอีกตัดสินใจติดจานดาวเทียม ดูทีวีดาวเทียม ดูมันทั่วโลก ดูความจริงและความเท็จ ในที่สุดเปิดดูอินเตอร์เนต เปิดเว็บไซต์ ท่องเฟสบุ๊ก เอาแล้วซี หูฉีกเพราะว่าฟังแทบไม่ได้เมื่อเขาด่ากัน อ่านแล้วก็ต้องนั่งตั้งสติ มันเขียนกันได้ยังไง ทำไป ทำมา ตัดสินใจพิพากษาตนเอง กูนี่โง่จริงๆ เพราะว่ามันเขียนกันฉลาดเหลือล้ำ

               โอ้โฮ เขาเขียนกันชนิดนางร้ายในทีวีหรือละครปลาบู่ทองยังอาย สื่อแต่ละสื่อ สื่อสารกันอย่างกับแก็งค์ใครแก็งค์มัน ผมก็เลยตัดสินใจเลือกอ่านเฉพาะที่อยากอ่าน เชื่อเฉพาะที่อยากเชื่อ และ ทำใจตามที่อยากทำ วันนี้บ้านผมได้กลายเป็นเมืองคนโกหกไปทั้งเมืองเสียแล้ว จะจับจดประเด็นใดก็ได้ยากที่จะเชื่อถือ คนที่กล่าวว่า

               คนอย่างผมพูดแต่ความจริงนั้นกลายเป็นคนที่พูดโกหกจนตัวเขาเองก็หลงเชื่อว่าที่เขาพูดออกไปนั้นเป็นความจริงสิ่งที่เขาไม่ได้โกหก

               ผมเขียนเรื่องนี้ก็ด้วยอยากใช้รูปท่านปรีดี คนดีที่ต้องไปตายต่างประเทศเพื่อปลดปล่อยอีกชีวิตให้คงอยู่   

               อยากเล่าเรื่องการต้องเรียนนิติศาสตร์ เพราะว่ากฎหมายทำให้รู้เท่าทันเล่ห์กลคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย

               และอยากถ่ายรูป ต้นโพธิ์แห่งลานโพธิ์ธรรมศาสตร์ ลงในเว็บไซต์ตนเอง ทองไทยแลนด์ดอทคอม เผื่อว่าจะฉลาดขึ้นนิ

Tags : ธงชัย วินิจจะกุล

 
 หน้าแรก  บทความ  ข่าวสาร  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  เว็บบอร์ด

อัตราค่าโฆษณา    

แบบเนอร์ กลางหน้า.  ขนาด 800 x 400-600 พิกเซล เห็นหน้าแรก  5,000 บาท/เดือน

แบนเนอร์ เหนือโลโก้เว็บไซต์ ขนาด 1000 x 80 พิกเซล เห็นทุกหน้า 4,000 บาท/เดือน

 แบนเนอร์ ซ้าย  ขนาด 240 x 120-160 พิกเซล เห็นทุกหน้า 3,000 บาท/เดือน

ทำข่าวแถลง รีวิวโรงแรมและร้านอาหาร  เขียนสารคดี 

ฝ่ายการตลาด คุณ บุณย์วรางค์ มนตรีพิศาล โทร.081-4971702  

ประจำกองบรรณาธิการ สาวดอนเมือง มณี บันลือ  อินทรีดำ ธงชัย อึ้งเข่งสุง

 
view