http://www.thongthailand.com
  สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com 
 ข่าวสาร  เว็บบอร์ด  บทความ รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  หน้าแรก
ค้นหา  ประเภทการค้นหา   Cart รายการสั่งซื้อ (0) 
สถิติ
เปิดเว็บไซต์ 15/03/2009
ปรับปรุง 16/11/2017
สถิติผู้เข้าชม6,947,777
Page Views8,636,618
« November 2017»
SMTWTFS
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
สัตว์ป่าและพันธุ์พืช...มีคุณ(save the forest green)
ท่องเที่ยวทั่วไทยไปทั่วโลก
ศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต และความเชื่อ
รีวิว ร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ทและสปา
เรื่องสั้น/เรื่องยาว - สกู๊ปพิเศษ -บทบรรณาธิการ
นานาอาชีพ-เบ็ดเตล็ดเกร็ด..น่ารู้
พท.โฆษณา
http://www.thongthailand.com/articles/42028136/แก่นจันทน์พรรณไม้-บทพิสูจน์อดีตนักวิชาการป่าไม้-เพาะกล้าไม้
ซือวานโฮมสเตย์ที่พักคีรีโฮมสเตย์
กาแฟชะมด
กิตตินันท์รีสอร์ท อ.นาน้อย จ.น่าน

 

จอมโกงจอมภู โดย อินทรีดำ 1.จิ้งจกทัก

จอมโกงจอมภู โดย อินทรีดำ  1.จิ้งจกทัก

จอมโกงจอมภู โดย อินทรีดำ

1.จิ้งจกทัก

                 ในห้องกองอนุรักษ์ต้นน้ำ กรมป่าไม้ มณีนั่งจัดแฟ้มบนโต๊ะให้เข้าที่ ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายปรับปรุงต้นน้ำ พี่เสรี เต็มใจ นักวิชาการป่าไม้ 6 เดินหอบแฟ้มสีเขียวออกมาจากห้องหัวหน้าฝ่ายปรับปรุงต้นน้ำพี่เชิดชัย กัลยานนท์  นักวิชาการป่าไม้7 พอนั่งที่โต๊ะทำงานข้างๆโต๊ะของมณีก็ยื่นแฟ้มเขียวให้

                 “มณี เซ็นต์รับทราบคำสั่ง แล้วไปพบพี่เชิดชัยที่ห้องด้วย”

                 มณีเงยหน้ามองแล้วเอื้อมมือไปรับแฟ้มสีเขียวจากพี่เสรีมาเปิดดู  คำสั่งกองอนุรักษ์ต้นน้ำที่ 12/2521 ลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ.2521 ให้ข้าราชการไปปฏิบัติงาน

                 ลำดับที่ 5.นายมณี  บันลือ นักวิชาการป่าไม้ 5  ไปปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าหน่วยปรับปรุงต้นน้ำภูพยับหมอก อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน 

                ทั้งนี้ ให้ไปปฏิบัติราชการภายใน 15 วัน นับจากวันที่ทราบคำสั่ง

                มณีหันหน้าไปทางพี่เสรีซึ่งนั่งจ้องหน้าเขม็ง มณี ยกมือไหว้ “ขอบคุณครับพี่” มณีเซ็นต์ทราบคำสั่งแล้วหอบแฟ้มเขียวเดินเข้าไปพบหัวหน้าฝ่ายฯพี่เชิดชัย กัลยานนท์ 

                “มณี ไปเป็นหัวหน้าหน่วยปรับปรุงต้นน้ำภูพยับหมอกนะ ไกลหน่อย อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน” มณียกมือไหวพร้อมกล่าวคำ

                 “ขอบคุณ ครับ”

                 “แล้วจะขึ้นไปเยี่ยมนะ” พี่เชิดชัยกล่าวสั้นๆด้วยใบหน้ายิ้มแบบผู้ใหญ่ใจดี สมคำรำลือ มณีลุกขึ้นยกมือไหว้อีกครั้งแล้วหอบแฟ้มคำสั่งออกมานั่งข้างพี่เสรี เพื่อนๆหัวหน้าหน่วยหลายคนเดินมายืนมองหน้า หัวเราะ แล้วพูดขึ้น

                  “มึงตาย ไอ้มณี หน่วยนี้ผลงานเดิมไม่สวย” แล้วหัวเราะๆก่อนจากไปเฉยๆ

                   แต่มณีไม่สนใจ  อย่างน้อยก็ได้เป็นหัวหน้าหน่วยกับเขาเสียที ชีวิตราชการที่ก้าวตามไม่ทันเพื่อนนั้นเกาะกินใจ มาหลายปี  ผลพวงของการที่มณีเคยสอบตกชั้นโท แล้วถูกเพื่อนบางคนเหยียบย่ำให้เจ็บช้ำใจจนน้ำตาร่วง  ที่แย่มากคือรับราชการมาหลายปีมณียังโหนรถเมล์มาทำงาน  น้อยหน้าล้าหลัง แถม เงินเดือนก็น้อย เหมือนไม่มีอนาคตเอาเสียเลย

                     มณีนึกในใจ “ถึงทีกูบ้างละ มึงได้เงินกันมาอย่างไร กูก็จะได้เงินมาอย่างพวกมึงบ้าง”

                     มณีแต่งงานแล้วกับนางพยาบาล  มีลูกสาวคนหนึ่ง ลูกชายคนหนึ่ง ชีวิตปิดเกมส์แค่เมียหนึ่งลูกสองมีทั้งชายและหญิง ครอบครัวสมบูรณ์ตามกติกา แต่เนื่องจากชีวิราชการที่มีแต่เงินเดือน จึงยังต้องอาศัยบ้านพักในโรงพยาบาลอยู่แถวจังหวัดนนทบุรี ค่ำนั้น ทุกคนในครอบครัวดีใจกันทั่วหน้า  

                      รุ่งขึ้น มณีบันทึกหนังสือขออนุมัติไปปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าหน่วยปรับปรุงต้นน้ำภูพยับหมอก แล้วค่ำนั้นก็ออกเดินทางไปจังหวัดน่าน ด้วยรถยนต์ปรับอากาศสายกรุงเทพ-น่าน แต่เป้าหมายของมณีไปลงแค่ท่ารถบขส.อำเภอเวียงสา เพื่อต่อรถคอกหมูเข้าไปยังอำเภอนาน้อย กม.22.5 หน่วยปรับปรุงต้นน้ำภูพยับหมอก มณีรู้จักเส้นทางอย่างดีด้วยว่าเคยมาเป็นลูกจ้างรายเดือนที่นี่ตั้งแต่จบใหม่ๆ แต่พักแรมที่สวนสักแม่สาลีก สวนสักสังกัดป่าไม้เขตแพร่ มณีตรวจสอบแล้วเพื่อนชื่อประชาเป็นหัวหน้าสวนนี้อยู่

                     มณีสะพายกระเป๋าเดินทางใบย่อมๆลงรถที่หน้าสวนสักแม่สาลีก ด้วยความหวังว่าจะได้คุยกับเพื่อนประชาหาข้อมูลเพิ่มเติมสักหน่อย อย่างน้อยก็มีเรื่องได้คุยกันแน่ๆ

                     ประชาเห็นมณีเดินเข้ามาก็ส่งเสียงดัง

                     “เฮ้ย หัวหน้าใหม่ มาเลยๆ ขอกาแฟร้อน 2 ถ้วย”

                     มณีวางกระเป๋าแล้วนั่งที่โต๊ะรับแขกชานสำนักงาน ปัดฝุ่นจากผมเบาๆ

                    “ถนนลาดยางมะตอยแล้ว ไม่เหมือนสมัยมึงมาเป็นลูกจ้างแล้ว ตอนนั้นฝุ่นหนาเป็นคืบมั้ง”          

                     ประชาคุยฟุ้ง มณียิ้ม หัวเราะเมื่อรำลึกถึงความหลัง จริงอย่างประชาว่า สมัยนั้น ถนนทางเข้าจากอำเภอเวียงสาไปอำเภอนาน้อยยังเป็นถนนลาดฝุ่นแดงแอ๋ เข้าออกวันละเที่ยวเดียว

                     “คืนนี้นอนคุยกันสักคืน แต่...เดี๋ยว ท่านป่าไม้เขตแพร่ จำนง โพธสาโร จะมาเยี่ยมเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเดินทางไปรับตำแหน่งใหม่ที่กรมป่าไม้ เป็นผู้อำนวยการกองจัดการที่ดินป่าสงวนแห่งชาติ แทนท่านสมเพิ่ม กิตตินันท์ที่ได้ขึ้นเป็นรองอธิบดีกรมป่าไม้ไง”

                     ประชาพูดยังไม่ทันขาดคำ รถแลนด์โรเวอร์แบบตู้ติดแอร์ก็เลี้ยวเข้ามาจอดที่ลานหน้าที่ทำการ ทั้งประชาและมณีต้องรีบวิ่งลงไปไหว้ด้วยความนอบน้อม ท่านจำนงมองหน้ามณี ประชาจึงรีบกล่าวรายงาน

                     “มณี บันลือ เพื่อนผมครับ มันมาเป็นหัวหน้าหน่วยปรับปรุงต้นน้ำภูพยับหมอก คนใหม่ครับท่าน”

                     “อ้าว เหรอะ สังกัดกองอนุรักษ์ต้นน้ำนี่นะ ผมเพิ่งผ่านมาเมื่อครู่นี้แหละ แต่แหม พูดก็พูดเถอะ คุณมาใหม่คงไม่รู้ซินะว่า หน่วยนี้ผลงานปลูกป่าปรับปรุงต้นน้ำไม่ค่อยเห็นผลเลยนะ”

                     มณียิ้มระรื่นๆกับคำว่าหัวหน้าได้นิดเดียวก็หน้าสลด กับคำพูดตรงๆที่ท่านป่าไม้เขตแพร่กล่าว

                    “ก็อย่างว่าแหละ ต้นไม้มันอยากมีชีวิต แต่เมื่อปลูกมันลงไปแล้วไม่บำรุง ไม่ดายวัชพืชให้มัน มันก็โดนคลุมจนตายไปหรือไม่ก็ไม่ตายแต่ไม่โต”

                     มณียืนอึ้งกับคำทักทายของท่านป่าไม้เขตแพร่ผู้กำลังจะจากไป  จิ้งจกทักเสียแล้วมณีเอ๋ย

                    “เอ้า ประชา เล่าให้ฟังหน่วยสวนสักแม่สาลีกมีผลงานอย่างไรบ้าง ผมจะได้จดจำไว้ว่าครั้งหนึ่งเคยบริหารงานแล้วสวนนี้ดีเด่นอย่างไร”

                     ประชากล่าวรายงานเป็นต่อยหอย เสียงที่ดังก้องของประชาเสียดลึกในใจมณี สวนป่าไม้สักเติบโตเร็วและเห็นผลงานได้ชัดเจน แต่หน่วยปรับปรุงต้นน้ำภูพยับหมอกกติกากำหนดให้ปลูกแต่ไม้กระยาเลย ผลงานจึงมองไม่เห็นเด่นชัดอย่างต้นสัก มณีได้แต่ยืนฟังด้วยความรู้สึกตึงเครียด คืนนั้นหลังงานเลี้ยงเลิกรา มณีนอนพักกับประชา คุยถึงความหลังสารพัดสารเพ และเช้าหลังอาหารประชาขับรถแลนด์โรเวอร์เปืดประทุนไปส่งถึงหน่วยภูพยับหมอก  มณีมองกวาดไปตามสองฝั่งถนน ต้นไม้ป่าต้นน้ำอยู่ไหนหนอ

                        ปลายฝนต้นหนาว ต้นเดือนตุลาคม 2521 อากาศเริ่มหนาว ถือเป็นต้นปีงบประมาณ  2522 จิ้งจกทักจนมณีเหงื่อแตกพลั่ก 

 
 หน้าแรก  บทความ  ข่าวสาร  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  เว็บบอร์ด

อัตราค่าโฆษณา    

แบบเนอร์ กลางหน้า.  ขนาด 800 x 400-600 พิกเซล เห็นหน้าแรก เดือนละ 30,000 บาท ปีละ 300,000 บาท

แบนเนอร์ เหนือโลโก้เว็บไซต์ ขนาด 1000 x 80 พิกเซล เห็นทุกหน้า เดือนละ 10,000 บาท ปีละ 100,000 บาท

 แบนเนอร์ ซ้าย  ขนาด 240 x 120-160 พิกเซล เห็นทุกหน้า เดือนละ 1,000 บาท ปีละ 10,000 บาท

ทำข่าวแถลง รีวิวโรงแรมและร้านอาหาร  เขียนสารคดี ครั้งละ 3,000 บาท

E-mail:thongchai_paoin@hotmail.com

E-mail:thongchai.paoin@gmail.com

Mobile:081-9416364 

facebook/ธงชัย เปาอินทร์

 
view