http://www.thongthailand.com
  สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com 
 ข่าวสาร  เว็บบอร์ด  บทความ  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  หน้าแรก
ค้นหา  ประเภทการค้นหา   Cart รายการสั่งซื้อ (0) 
สถิติ
เปิดเว็บไซต์ 15/03/2009
ปรับปรุง 08/08/2022
สถิติผู้เข้าชม12,656,470
Page Views14,858,902
« August 2022»
SMTWTFS
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   
lifestyle & review
  สปน. - สถ. และ บชท. หนุนท้องถิ่นขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงทั่วไทย ในงาน “มหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2565” วันที่ 4 สิงหาคม 2565 สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ร่วมกับ สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (สปน.) กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น (สถ.) และมูลนิธิ
  มก. ศึกษาโซ่อุปทานของผลิตภัณฑ์สับปะรดแบบครบวงจร ตามแนวคิดเศรษฐกิจบีซีจีพร้อมพัฒนากลุ่มวิสาหกิจชุมชนต้นแบบแปรรูปเส้นใยสับปะรดเพื่อผลักดันการผลิตเชิงพาณิชย์ ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ กล่าวว่า ประเทศไทยเป็นหนึ่งในผู้ผลิตและส่งออกสับปะรดรายใหญ่ของโลก แต่เกษตรกรยังต้องเผช
ท่องเที่ยวทั่วไทยไปทั่วโลก
ศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต และความเชื่อ
รีวิว ร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ทและสปา
  foo&bed
ธรรมชาติ,สัตว์ป่าและพันธุ์พืช...มีคุณ(nature)
บทบรรณาธิการ สกู๊ฟพิเศษ และเรื่องเล่า
http://www.thongthailand.com/index.php?mo=3&art=42365202
 

แนวทางในการรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติ โดย n.singkran@gmail.com

แนวทางในการรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติ โดย n.singkran@gmail.com

แนวทางในการรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติ

n.singkran@gmail.com 

“Natural hazards are an essential part of how many systems function.

They become natural disasters when they collide with people and property.”

(Stedinger 2004)

 

              ตั้งแต่ช่วงเดือนสิงหาคมของปี 2554 เป็นต้นมา พื้นที่ส่วนหนึ่งในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก และภาคกลางของประเทศไทยทะยอยถูกน้ำท่วมหนักเบาต่างกันไปตามสภาพทางภูมิศาสตร์ สภาพสิ่งแวดล้อมและปัจจัยต่างๆ ที่มนุษย์ไม่สามารถควบคุมหรือจัดการได้อย่างเป็นระบบ จนกระทั่งถึงปัจจุบัน (พฤศจิกายน 2554) พื้นที่ในหลายจังหวัดยังคงเผชิญกับอุทกภัย รวมถึงหลายเขตของกรุงเทพมหานคร น้ำท่วมในปีนี้ถือว่าหนักที่สุดในคาบ (Return period) 50 ปี เมื่อพิจารณาจากความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้คนในประเทศ อย่างไรก็ตาม ในแต่ละครั้งที่มีภัยพิบัติทางธรรมชาติต่างๆ เกิดขึ้น ใช่จะมีแต่สิ่งที่เลวร้าย ความสูญเสีย ความเดือดร้อนและเสียหายเกิดขึ้นเท่านั้น หากยังสะท้อนถึงสัจธรรมที่ว่า “มนุษย์ไม่มีทางเอาชนะธรรมชาติได้ และเราทุกคนมีส่วนไม่มากก็น้อยในการเปลี่ยนแปลงธรรมชาติหรือทำลายสิ่งแวดล้อม ส่งผลให้การเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติแต่ละครั้งหนักหนาสาหัสกว่าที่ควรจะเป็นหรือยากจะจัดการแก้ไข” ดังนั้น ถึงเวลาแล้วที่เราจำเป็นต้องใช้สติทบทวนสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น เรียนรู้ และปรับตัวเข้าหาธรรมชาติ เพื่อให้สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างกลมกลืน ไม่ทำร้ายซึ่งกันและกันมากเกินไป

ป่าต้นน้ำถูกทำลาย มีผลกระทบหรือเปล่า

              ผลจากการขาดความจริงจังในการเรียนรู้และทำความเข้าใจอย่างเป็นระบบต่อสาเหตุที่ทำให้เกิดภัยพิบัติทางน้ำ ทำให้ประเทศไทยและคนไทยต้องเผชิญกับปัญหาน้ำท่วม – น้ำแล้งซ้ำซากอยู่ทุกปีหนักเบาต่างกันไป แต่มีแนวโน้มจะเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ ในอนาคต ส่วนหนึ่งเป็นผลพวงมาจากสภาพการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate change) ที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนขึ้น (Global warming) ถึงแม้เราจะไม่สามารถหยุดยั้งภัยพิบัติทางธรรมชาติได้ (เช่น ภูเขาไฟระเบิด แผ่นดินไหว พายุหิมะ น้ำท่วม น้ำแล้ง ฯลฯ) แต่เราสามารถเรียนรู้จากภัยพิบัตินั้นๆ ที่เกิดขึ้นในอดีตเพื่อให้เกิดความเข้าใจปัญหาอย่างท่องแท้และนำไปสู่การจัดทำแนวทางในการจัดการรับมือได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อลดหรือบรรเทาความสูญเสียต่อชีวิต ทรัทย์สิน ของมนุษย์ให้เกิดขึ้นน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงแม้ว่าการรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไปนัก หากคนไทยทุกคน รัฐบาล และหน่วยงานจากทุกภาคส่วนร่วมมือร่วมแรงใจกัน หลังจากผ่านอุทกภัยใหญ่ครั้งนี้ไปแล้ว รัฐบาลควรดำเนินการอย่างจริงจังในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นเนื่องจากอุทกภัยและจัดทำแนวทางรับมือปัญหานี้ที่จะเกิดขึ้นในปีต่อไป โดยประสานหน่วยงานต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน นักวิชาการ และประชาชน ให้เข้ามาร่วมจัดทำแนวทางในการรับมือภัยพิบัติจากธรรมชาติเชิงบูรณาการทั้งระดับประเทศ (แผนหลัก) และระดับพื้นที่ที่มีสภาพทางภูมิศาสตร์ สิ่งแวดล้อม และความเสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติจากธรรมชาติชนิดต่างๆ สำหรับแนวทางทั่วไปในการรับมือภัยพิบัติจากธรรมชาติประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ดังนี้ (ก็อปปี้รูปไม่ได้อีกแย้ว)

อยากบอกว่า ปีหน้าจะมีอีกไหม

 1. ชนิดของภัยพิบัติ (Disaster)

     ชนิดของภัยพิบัติทางธรรมชาติจะแตกต่างกันไปตามสภาพทางภูมิประเทศและสิ่งแวดล้อมของแต่ละพื้นที่บนโลก เช่น น้ำท่วม แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด ลมพายุ ไฟป่าที่ควบคุมไม่ได้ โคลนถล่ม สินามิ เป็นต้น การจะรับมือกับภัยพิบัติแต่ละชนิดได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพ สามารถผ่อนหนักให้เป็นเบาได้นั้น จำเป็นต้องมีความรู้ ความเข้าใจคุณลักษณะเฉพาะและธรรมชาติของภัยพิบัติแต่ละชนิดเป็นอย่างดี ตลอดจนความเสี่ยงต่อการที่จะเกิดภัยพิบัติชนิดนั้นๆ เชิงพื้นที่และเวลา (Spatial and temporal scales) และผลกระทบที่จะเกิดขึ้นต่อชีวิต และทรัพย์สินของผู้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ดังกล่าว

2. การรับมือในภาวะฉุกเฉิน (Emergency response)

     การรับมือในภาวะฉุกเฉินจัดเป็นแนวทางเร่งด่วนในระยะสั้น เมื่อภัยพิบัติทางธรรมชาติเกิดขึ้นในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและเอกชน องค์กรต่างๆ และประชาชนทั่วไป ควรสามารถตอบสนองหรือรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติชนิดนั้นๆ ในภาวะฉุกเฉิน ได้เป็นอย่างเป็นระบบ มีขั้นตอนที่ชัดเจน สอดคล้องกันทุกภาคส่วน เพื่อไม่ให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้นไปอีก ทั้งนี้ เพื่อให้การรับมือในภาวะฉุกเฉินเมื่อเกิดภัยพิบัติชนิดต่างๆ เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ภาครัฐ เอกชน องค์กรต่างๆ และประชาชน ควรร่วมกันจัดทำแนวทางพร้อมขั้นตอนในการรับมือในภาวะฉุกเฉินเมื่อเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติแต่ละชนิด ตัวอย่างเช่น กรณีการอุทกภัยในประเทศไทยในขณะนี้ ขั้นตอนที่ต้องดำเนินการในภาวะฉุกเฉิน คือประกาศให้ผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วมรับทราบสถานการณ์อย่างถูกต้อง และดำเนินการอพยพผู้ประสบอุทกภัยออกจากพื้นที่ที่มีความเสี่ยงฯ อย่างเป็นระบบและเป็นระเบียบโดยเร็วที่สุดไปยังสถานที่พักพิงชั่วคราวที่ปลอดภัย พร้อมให้การดูแลผู้อพยพเหล่านี้ในด้านความเป็นอยู่ อาหารการกิน การรักษาโรคเมื่อบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยต่างๆ เป็นต้น ขั้นตอนเหล่านี้ ปัจจุบัน รัฐบาล เอกชน องค์กรต่างๆ ตลอดจนถึงอาสาสมัครที่เป็นประชาชนทั่วไปกำลังดำเนินการอยู่ แต่ยังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควรจะเป็น โดยเฉพาะการทำงานให้สอดคล้อง ดำเนินไปในทิศทางเดียวกัน ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเรายังไม่มีแนวทางรับมือภัยพิบัติชนิดต่างๆ ในภาวะฉุกเฉินอย่างเป็นขั้นตอน ขาดการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์แนวทางต่างๆ อย่างจริงจังให้ทุกภาคส่วนรับทราบและเข้าใจตรงกันเพื่อให้สามารถรับมือพิบัติทางธรรมชาติชนิดต่างๆ ในภาวะฉุกเฉินได้อย่างถูกต้อง มีสติ และทันท่วงที เพื่อลดความสูญเสียในชีวิตและทรัพย์สินให้มากที่สุด

น้ำยังนองเนืองไปทั้งทุ่งเห็นลิบๆคือภูเขาจังหวัดสระบุรี

3. การฟื้นฟู (Recovery)

     การฟื้นฟูจัดเป็นอีกหนึ่งในแนวทางระยะสั้น และอาจขยายต่อไปในระยะกลาง และระยะยาว หากไม่สามารถดำเนินการให้แล้วเสร็จได้ภายในระยะเวลาอันสั้นหลังการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติชนิดนั้นๆ หลักการฟื้นฟูจำเป็นต้องอาศัยความรู้เชิงบูรณาการจากทุกสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องต่อระบบนิเวศที่เสียหาย คุณภาพสิ่งแวดล้อม คุณภาพชีวิต และความเป็นอยู่ของผู้คนที่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ โดยเฉพาะผลกระทบต่อสภาพจิตใจ ทั้งนี้ รัฐบาลจำเป็นต้องดำเนินการอย่างจริงจังในการประสานผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการด้านต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง และประชาชนในพื้นที่การร่วมกันจัดทำแนวทางฟื้นฟูระบบและโครงสร้างต่างๆ ที่ได้รับผลกระทบบนพื้นฐานทางวิชาการที่รอบคอบและถูกต้อง เพื่อให้สามารถฟื้นฟูความเสียหายในด้านต่างๆ ในแต่ละพื้นที่ให้กลับคืนสู่สภาพปกติ หรือใกล้เคียงกับสภาพปกติให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งนี้ ควรจัดทำแนวทางฟื้นฟูทั้งระดับชาติ (National measure) และระดับท้องถิ่น (local measures) เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพความเสียหายในแต่ละพื้นที่ และไปในทิศทางเดียวกันในภาพรวม

ทุกข์ยากกันไปทุกหย่อมหญ้า

4. การประเมินความเสี่ยง(Risk assessment)

     การประเมินความเสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในประเทศไทย เช่นภัยพิบัติจากน้ำท่วม – น้ำแล้ง เป็นงานวิชาการเร่งด่วนที่รัฐบาลต้องดำเนินการ โดยประสานผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการด้านที่เกี่ยวข้องให้ดำเนินการศึกษาวิจัยอย่างเป็นระบบ เพื่อให้มีข้อมูลสำหรับประกอบการตัดสินใจในการจัดทำแนวทางรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติชนิดต่างๆ ในแต่ละพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตัวอย่างเช่น การศึกษาวิจัยและประเมินความเสี่ยงต่อการเกิดอุทกภัยในพื้นที่ต่างๆ ของประเทศไทยในอนาคต ที่ครอบคลุมความน่าจะเป็น (Probability) ของการเกิดอุทกภัยในพื้นที่ต่างๆ ของประเทศ ช่วงเวลาที่จะเกิด ความรุนแรงและศักยภาพในการเกิด (Potential and magnitude) และความอ่อนไหว (Vulnerability and exposure) ของชีวิต ทรัพย์สิน สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติที่จะได้รับผลกระทบจากอุทกภัย เป็นต้น

     นอกจากนี้ รัฐบาลควรดำเนินการหรือสนับสนุนการศึกษาวิจัยให้ครอบคลุมไปถึงวิธีการประเมินความเสียหายในด้านต่างๆ (เช่น ชีวิต ทรัพย์สิน คุณภาพสิ่งแวดล้อม ระบบนิเวศ ทรัพยากรทางธรรมชาติ ฯลฯ) ที่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติจากธรรมชาติชนิดต่างๆ เชิงปริมาณ (เป็นตัวเงิน) เพื่อใช้เป็นข้อมูลประกอบการจัดสรรงบประมาณในการฟื้นฟู และเยียวยาประชาชนและภาคส่วนต่างๆ ที่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติดังกล่าว อย่างสมเหตุสมผลและเป็นธรรม งานวิจัยอีกด้านที่รัฐบาลควรดำเนินการหรือให้การสนับสนุน ได้แก่การจัดทำระบบประกันภัยพิบัติจากธรรมชาติครอบคลุมทุกภาคส่วน ไม่ใช่เฉพาะภาคเอกชนหรืออุตสาหกรรมเท่านั้น แต่ต้องรวมถึงภาคเกษตรกรรม ธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง เพื่อให้ทุกภาคส่วนในสังคมสามารถขับเคลื่อนไปได้พร้อมๆ กัน หลังประสบภัยพิบัติทางธรรมชาติในแต่ละครั้ง

     อย่างไรก็ตาม การประเมินความเสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติชนิดต่างๆ การประเมินความเสียหายต่อชีวิต ทรัพย์สิน และสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการจัดทำระบบประกันภัยพิบัติจากธรรมชาติชนิดต่างๆ จะดำเนินการจนได้ผลสรุปที่เชื่อถือออกมาไม่ได้หากไม่ได้ตั้งอยู่บนข้อมูลที่ถูกต้องที่ได้จากการศึกษาวิจัยพื้นฐานที่เกี่ยวข้อง ตัวอย่างเช่น การจะประเมินความเสี่ยงต่อการเกิดอุทกภัยออกมาได้ในแต่ละพื้นที่ของประเทศไทยนั้น จำเป็นต้องเข้าใจระบบนิเวศต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง การใช้ประโยชน์ที่ดินตลอดจนสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น (Man-made environment) ในพื้นที่ดังกล่าว นอกจากนี้ จำเป็นต้องศึกษาวิจัยทุกระบบน้ำที่เกี่ยวข้อง เช่นน้ำผิวดิน (มีทั้งหมด 25 ลุ่มน้ำ ประกอบด้วย 48 แม่น้ำหลัก และ 4 แหล่งน้ำนิ่ง) น้ำใต้ดิน (แหล่งน้ำที่จะมีประโยชน์อย่างยิ่งในอนาคต) และน้ำทะเล ให้ครอบคลุมทั้งมิติเชิงปริมาณ (เช่น น้ำท่วม – น้ำแล้ง) และคุณภาพ (เช่น คุณภาพน้ำ มลภาวะทางน้ำ และคุณภาพชีวิต) และควรศึกษาวิจัยเชิงบูรณาการให้ครอบคลุมทั้งพื้นที่ต้นน้ำ กลางน้ำ และท้ายน้ำ เพื่อให้ได้ภาพรวม สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการจัดทำแผนแม่บทในการบริหารจัดการน้ำระดับประเทศ และประเมินความเสี่ยงและความสูญเสียต่อการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติชนิดต่างๆ ได้อย่างสอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงมากที่สุด

ภัยพิบัติเพราะเกิดแต่น้ำท่วมก่อนเกี่ยวข้าว

5. การเตรียมพร้อมและลดความสูญเสีย (Preparation & mitigation)

     การเตรียมพร้อมและลดความสูญเสียเป็นแนวทางเชิงรุกเพื่อป้องกันหรือบรรเทาความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นอีกในอนาคตเนื่องจากภัยพิบัติทางธรรมชาติชนิดต่างๆ ในแต่ละพื้นที่ แนวทางในขั้นตอนนี้ จะจัดทำขึ้นอย่างเหมาะสมไม่ได้หากขาดข้อมูลที่เป็นผลการศึกษาวิจัยในข้อ 4 (การประเมินความเสี่ยง) และการจัดทำแนวทางในข้อ 2 (การรับมือในภาวะฉุกเฉิน) จากอดีตถึงปัจจุบัน คนไทยต้องยอมรับว่าเราขาดการเตรียมพร้อมในการรับมือภัยพิบัติทางธรรมชาติชนิดต่างๆ ที่ชัดเจน ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะว่าเราเกิดในประเทศไทยที่ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่มีความเสี่ยงต่อการเผชิญภัยพิบัติทางธรรมชาติน้อยที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ ในโลก อย่างไรก็ตาม ในวันนี้ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไปและในอนาคตประเทศไทยอาจไม่ได้เผชิญแค่น้ำท่วม – น้ำแล้ง หรือมีความเสี่ยงต่อการเกิดสินามึเท่านั้น เพราะเรากำลังเผชิญกับภาวะโลกร้อน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการแปรปรวนของฤดูกาล ซึ่งล้วนแต่มีส่วนเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติในประเทศไทยทั้งในมิติของความหลากหลาย ความถี่ และความรุนแรงเชิงพื้นที่

     ดังนั้นการจัดเตรียมความพร้อมในทุกๆ ด้านที่ศักยภาพของมนุษย์สามารถจะทำได้จึงเป็นสิ่งจำเป็น ไม่ว่าจะเป็นการติดตั้งระบบเตือนภัยล่วงหน้า (Early warning systems) ต่อการเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติแต่ละชนิด การให้ความรู้ ความเข้าใจเบื้องต้นกับหน่วยงานภาครัฐและเอกชน องค์กรต่างๆ และประชาชนในการรับมือในสภาวะฉุกเฉินเมื่อเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ การปรับปรุงหลักสูตรการเรียน-การสอนในทุกระดับโดยเพิ่มเนื้อหาเกี่ยวกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ การรับมือในสภาวะฉุกเฉิน และการให้ความสำคัญกับการศึกษาวิจัยในด้านที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนการฝึกอบรมด้านการสื่อสารเกี่ยวกับความเสี่ยง (Communications in risk) กับเจ้าหน้าที่ของรัฐ เอกชน องค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะสื่อสารมวลชน ให้มีความรู้ ทัศนคติ (Attitude) ความเข้าใจ (Perception) ที่ถูกต้อง ตลอดจนความรับผิดชอบ (Accountability) ในการนำเสนอข้อมูลหรือรายงานข่าวด้านนี้ต่อสาธารณะ ด้วยความระมัดระวังไม่ให้เป็นการให้ข้อมูลเกินกว่าเหตุ หรือใช้ความรู้สึก ประสบการณ์ส่วนตัวในคาดเดาสถานการณ์ไปต่างๆ โดยไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของข้อเท็จจริง จนสร้างความสับสน หรือแตกตื่นแก่ผู้คนในสังคม เป็นต้น

หนีไปอยู่ริมถนนพ้นน้ำท่วม

     ท้ายสุด ขอเป็นกำลังใจให้คนไทยและประเทศไทยฝ่าฟันอุทกภัยครั้งใหญ่ในปีนี้ไปใก้ได้ นอกจากการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าในขั้นตอนที่ 2 (การรับมือในภาวะฉุกเฉิน) และการฟื้นฟู (ในขั้นตอนที่ 3) ที่รัฐบาลกำลังดำเนินการอยู่แล้ว สิ่งที่คาดหวังและต้องการเห็นจากรัฐบาลเพิ่มขึ้นคือ ความสามารถในการพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสในการดำเนินงานศึกษาวิจัยอย่างเป็นระบบเพื่อใช้เป็นข้อมูลในการจัดทำแนวทางต่างๆ ให้ครอบคลุมทุกขั้นตอนที่กล่าวมาข้างต้น และไม่เพียงแต่รองรับภัยพิบัติจากน้ำท่วมเท่านั้น ควรจัดทำแนวทางสำหรับรับมือกับภัยพิบัติจากน้ำแล้งซึ่งกำลังจะมาเยือนพื้นที่ส่วนหนึ่งของประเทศอีกในไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ด้วยเช่นกัน

Tags : เอกยุทธ อัญชันบุตร

 
 หน้าแรก  บทความ  ข่าวสาร  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  เว็บบอร์ด

อัตราค่าโฆษณา    

แบบเนอร์ กลางหน้า.  ขนาด 800 x 400-600 พิกเซล เห็นหน้าแรก  5,000 บาท/เดือน

แบนเนอร์ เหนือโลโก้เว็บไซต์ ขนาด 1000 x 80 พิกเซล เห็นทุกหน้า 4,000 บาท/เดือน

 แบนเนอร์ ซ้าย  ขนาด 240 x 120-160 พิกเซล เห็นทุกหน้า 3,000 บาท/เดือน

ทำข่าวแถลง รีวิวโรงแรมและร้านอาหาร  เขียนสารคดี 

บรรณาธิการ  จำลอง บุญสอง

บรรณาธิการภาพ  ชัยวัฒน์ เดชพุ่มพวง

ฝ่ายการตลาด คุณ บุณย์วรางค์ มนตรีพิศาล โทร.081-4971702  

ประจำกองบรรณาธิการ สาวดอนเมือง มณี บันลือ  อินทรีดำ ธงชัย อึ้งเข่งสุง ติ่ง พงษ์ไทย

 
view