http://www.thongthailand.com
  สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com 
 ข่าวสาร  เว็บบอร์ด  บทความ  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  หน้าแรก
ค้นหา  ประเภทการค้นหา   Cart รายการสั่งซื้อ (0) 
สถิติ
เปิดเว็บไซต์ 15/03/2009
ปรับปรุง 25/10/2021
สถิติผู้เข้าชม11,756,638
Page Views13,911,379
« October 2021»
SMTWTFS
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      
lifestyle & review
ท่องเที่ยวทั่วไทยไปทั่วโลก
ศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต และความเชื่อ
รีวิว ร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ทและสปา
  foo&bed
ธรรมชาติ,สัตว์ป่าและพันธุ์พืช...มีคุณ(nature)
บทบรรณาธิการ สกู๊ฟพิเศษ และเรื่องเล่า
http://www.thongthailand.com/index.php?mo=3&art=42365202
 

ตลาดผลไม้ริมทาง ปางต้นผึ้ง อุตรดิตถ์ โดยธงชัย เปาอินทร์ เรื่อง-ภาพ

ตลาดผลไม้ริมทาง ปางต้นผึ้ง อุตรดิตถ์ โดยธงชัย เปาอินทร์ เรื่อง-ภาพ

ตลาดผลไม้ริมทาง

ปางต้นผึ้ง อุตรดิตถ์

โดยธงชัย เปาอินทร์ เรื่อง-ภาพ

              40 ปีก่อน บัณฑิตหนุ่มน้อยนั่งรถไฟไปลงที่สถานีกลางป่าในช่วงเดือนตุลาคม อากาศเย็นเยือก หมอกลงพริ้มพรายไปทั่วสถานี แสงเช้าสาดใส่ทิวเขาสูงชันสองฟากฝั่ง โลมไล้ไอหมอกจนเป็นสีทองอ่อนๆ เหลียวมองไปรอบตัวด้วยความวังเวง ช่างโดดเดี่ยวเดียวดายน่าใจหาย ทั้งสถานีมีเพียงหนุ่มต่างถิ่นหิ้วกระเป๋าใบหนึ่ง ผู้คนที่อยู่โดยรอบเหลือเพียงการ์ดรถไฟ สถานีรถไฟปางต้นผึ้ง สถานีเดี่ยวๆในหุบเขาสุดเขตจังหวัดอุตรดิตถ์

               บ้านพักบนดอยสูงชันตั้งอยู่ตรงข้ามสถานีรถไฟ เป็นสำนักงานสวนป่าไม้สักปางต้นผึ้ง หน่วยราชการเพียงหน่วยเดียวที่อยู่คู่กัน มีเส้นทางเข้าออกเส้นเดียวกัน จะไปซ้ายคืออุตรดิตถ์ หรือจะไปขวาคือสถานีรถไฟห้วยไร่ ต้องไปด้วยรถไฟสายเดียวกัน บัณฑิตหนุ่มต้องทำงานตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ตั้งแปลงวิจัยอัตราการเจริญเติบโตของสวนป่าไม้สักเดียวดาย

               ค่ำลงตะวันลับขอบเขาแต่ละวัน ควันสีขาวนวลลอยริ้วจากครัวไฟบ่งบอกเวลาทำอาหารยามเย็นย่ำสนธยาลาลับ แต่ละหลังคาที่ตั้งอยู่ตามไหล่สถานี หมอกหนาวห่มคลุมไปทั่วตามฤดูกาล อุณหภูมิเริ่มเย็นลงๆและเย็นลงจนหนาวเหน็บเมื่อน้ำค้างพร่างพรมยามดึกสงัด 

               ผมออกไปไหนไม่ได้สักทางเมื่อหมดเวลารถไฟผ่าน ผมต้องนั่งๆนอนๆฟังเสียง"ไก่ป่า"ขานขันตามเวลาเมื่อยามสองและยามสาม ส่วนกลางดึกสงัดได้ยินเสียง"เก้ง"เห่าคืนหนึ่งหลายครั้ง เป็นเสียงที่ได้ยินจากพงไพรโดยรอบสถานีทั้งสอง เว้นแต่เมื่อรถไฟมาใกล้ๆก็จะได้ยินเสียงหวูดและเสียงกะฉึกกะฉักเหล็กบดกับเหล็กเมื่อรถไฟเบรคดังเอี๊ยดดดด

                ไม่มีทีวีดูมีเพียงวิทยุกระจายเสียงที่ดังบ้างไม่ดังบ้าง หนังสือพิมพ์ไม่ได้อ่าน ความรื่นรมย์อยู่ที่อากาศและความสงบ ผู้คนบางเบา เดินไปมาที่สถานี้เป็นหลักเพียง การ์ดรถไฟสองสามคน ครูสาวหนึ่งคน เจ้าหน้าที่สวนป่าไม้สักปางต้นผึ้งสามสี่คน เพิ่มบัณฑิตหนุ่มหน้าตี๋ๆอีกหนึ่งคน ทุกผู้ที่กล่าวถึงเหมือนถูกจองจำให้ต้องอยู่และทำหน้าที่ของตนเองไปวันๆ

                จักรยานสองล้อของครูและของเจ้าหน้าที่เหล่านี้คือพาหนะที่โก้สุด ถนนหนทางไม่มีให้วิ่งหรือเดินเล่น ต้องไต่ไปตามทางคนเดินริมทางรถไฟเท่านั้น ถนนซุปเปอร์ไฮด์เวย์สายอุตรดิตถ์ไต่ขุนเขาไปอำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ กำลังหักล้างถางพงอยู่แถวบ้านด่านน้ำริด พวกเราอยู่ในหุบเขาไม่รู้ไม่เห็นโลกภายนอกเลย จนวันเวลาล่วงมาเนิ่นนาน

                 ผมเดินทางขึ้นล่องจังหวัดน่านต้องผ่านจังหวัดอุตรดิตถ์และแพร่ปีละ 2 ครั้ง ต้องผ่านตลาดผลไม้ริมทางบ้านปางต้นผึ้งก็อดคิดถึงสถานีสวนป่าไม้สักปางต้นผึ้งไม่ได้เลย แถมด้วยคิดถึงบรรยากาศเก่าๆที่เงียบเหงาสุดใจ เดี๋ยวนี้ มีถนนซอยแยกเข้าไปบ้านปางต้นผึ้งผ่านดงป่าไม้สักปลูกที่ผมมาตั้งแปลงทำการวิจัยอัตราความเจริญเติบโตแล้ว  อยากเข้าไปเยี่ยมยามแต่ก็ได้แต่อยาก  

                 เดิมทีเดียวชุมชนในหุบเขาบ้านปางต้นผึ้งมีอาชีพทำข้าวไร่อาศัยน้ำฝน ปลูกเมี่ยง สวนทุเรียนลูกเล็กๆ ลางสาดรสเปรี้ยวอมหวาน เมื่อถึงฤดูผลไม้ออกก็หาบขึ้นรถไฟไปขายที่เมืองอุตรดิตถ์ หรือไม่ก็ขายที่เด่นชัย จังหวัดแพร่ เมื่อมีถนนออกมายังถนนหลวงสายอุตรดิตถ์-เด่นชัยได้แล้วก็เปิดตลาดริมทางขึ้นเพื่อขนพืชผลมาวางขายกัน 

                 เดี๋ยวนี้ทุเรียนเปลี่ยนเป็นพันธุ์หมอนทองลูกใหญ่ๆ ลางสาดเกือบไม่มีให้เห็น แต่ก็ยังพอมีเหลือขายอยู่บ้าง ส่วนใหญ่เปลี่ยนต้นพันธุ์มาปลูกลองกองรสหวานหอม หอมกระเทียมก็มีมาฝากขาย ไม้กวาดดอกก๋งยังมีอยู่กลาดเกลื่อน รถยนต์ที่แล่นผ่านขึ้นล่องทั้งวสันทั้งคืน แวะลงมาชมชิมแล้วก็ซื้อติดไม้ติดมือไปฝากคนทางบ้าน เป็นตลาดผลไม้ริมทางที่เปิดขายกันจริงๆจังๆ ส่วนราคานั้นต่อรองกันได้ตามสบายใจนิสัยคนไทยเชียวแหละ

                 สำหรับผมแล้ว ทุกปีที่แล่นรถผ่านไปยังจังหวัดน่าน แวะลงไปเลือกซื้อเพื่อกินระหว่างทาง ฝากพรรคพวกที่น่าน และอยากเลยเข้าไปบ้านปางต้นฝึ้ง อดีตที่เคยฝังใจและกายทำงานวิจัยอย่างเหนื่อยยาก และจากมานานแสนนานกว่า 40 ปี

                  ปีนี้ (2555) เดือนธันวาคม จะไปประชุมมูลนิธิเฮียะ เปาอินทร์ (เพื่อผู้สูงอายุ) ที่สำนักงานกลางหุบเขา ตำบลศรีษะเกษ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน  จะแวะเพื่อซื้อและอาจได้เข้าไปเยี่ยมยามตามประสาคนเคยอยู่อู่ที่เคยนอน แม้ว่าอาจไม่เหลือใครให้รู้จักอีกแล้ว

                 

    

Tags : เกลือสมุทร ภูมิปัญญาโบราณ

 
 หน้าแรก  บทความ  ข่าวสาร  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  เว็บบอร์ด

อัตราค่าโฆษณา    

แบบเนอร์ กลางหน้า.  ขนาด 800 x 400-600 พิกเซล เห็นหน้าแรก  5,000 บาท/เดือน

แบนเนอร์ เหนือโลโก้เว็บไซต์ ขนาด 1000 x 80 พิกเซล เห็นทุกหน้า 4,000 บาท/เดือน

 แบนเนอร์ ซ้าย  ขนาด 240 x 120-160 พิกเซล เห็นทุกหน้า 3,000 บาท/เดือน

ทำข่าวแถลง รีวิวโรงแรมและร้านอาหาร  เขียนสารคดี 

ฝ่ายการตลาด คุณ บุณย์วรางค์ มนตรีพิศาล โทร.081-4971702  

ประจำกองบรรณาธิการ สาวดอนเมือง มณี บันลือ  อินทรีดำ ธงชัย อึ้งเข่งสุง

 
view