http://www.thongthailand.com
  สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com 
 ข่าวสาร  เว็บบอร์ด  บทความ รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  หน้าแรก
ค้นหา  ประเภทการค้นหา   Cart รายการสั่งซื้อ (0) 
สถิติ
เปิดเว็บไซต์ 15/03/2009
ปรับปรุง 28/11/2019
สถิติผู้เข้าชม7,875,346
Page Views9,856,308
« December 2019»
SMTWTFS
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    
สัตว์ป่าและพันธุ์พืช...มีคุณ(save the forest green)
ท่องเที่ยวทั่วไทยไปทั่วโลก
ศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต และความเชื่อ
รีวิว ร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ทและสปา
  foo&bed
เรื่องสั้น/เรื่องยาว - สกู๊ปพิเศษ -บทบรรณาธิการ
นานาอาชีพ-เบ็ดเตล็ดเกร็ด..น่ารู้
http://www.thongthailand.com/index.php?mo=3&art=42350726
http://www.thongthailand.com/articles/42028136/แก่นจันทน์พรรณไม้-บทพิสูจน์อดีตนักวิชาการป่าไม้-เพาะกล้าไม้
ซือวานโฮมสเตย์ที่พักคีรีโฮมสเตย์
 

ย่ำทรายในสายหมอกชมดอกไม้ในทัสมาเนีย ตอน 3. ไปโบสก์ที่ St.Marys โดยเอื้อยนาง

ย่ำทรายในสายหมอกชมดอกไม้ในทัสมาเนีย ตอน 3. ไปโบสก์ที่ St.Marys โดยเอื้อยนาง

ย่ำทรายในสายหมอก 3.

ไปโบสถ์ที่  St. Marys.

เอื้อยนาง

St. Helens.

ใยเข็มที่รัก

             ช่วงนี้เจ้ากับชาวอุบลฯทั้งหลาย คงได้เพลิดเพลินเจริญใจกับการเที่ยวชมบุญบั้งไฟกันแล้วซินะ  ส่วนข้อยอยู่ทางนี้ ได้แต่นั่งจับเจ่าเพราะหนาวจับจิตทั้ง ๆ เซนต์เฮเลนส์ตั้งอยู่ในแถบที่ถือว่าอากาศอบอุ่นที่สุดของทัสมาเนียแล้วนะ เรียกกันว่าแถบ Sun Coast โดยทั่วไปอุณหภูมิจะสูงกว่าแถบตะวันตก และทางใต้ลงไป โดยเฉพาะแถบตะวันตกเฉียงใต้ที่พื้นที่เต็มไปด้วยภูเขาสูงและป่ารกอันเป็นแหล่งกำเนิดของสัตว์และพืชที่หายากในโลก ตอนนี้ก็ถือเป็นมรดกอันล้ำค่าของชาติและโลกด้วย

                        กระนั้นบางวันข้อยยังแทบไม่อยากก้าวขาออกจากบ้านเลยหละ เมื่อลืมตาขึ้นมาในตอนเช้าแล้วพบว่า กระจกหน้าต่างพร่ามัวด้วยละอองไอน้ำ ผืนหญ้าที่สนาม ขาวโพลนไปด้วยน้ำค้างแข็งปกคลุม นกกาหลบหายไม่ส่งเสียงใด ๆ  ผู้คนทั้งเมืองกเหมือนจะหลับใหลจงใจให้โลกร้างก็ปานกัน


                      


                       
แต่ ทัสมาเนีย นั้นเป็นดินแดนแสนพิศวงนะใยเข็ม ในบางวันบางขณะที่ฟ้าครึ้มฝนพรำให้ทุกชีวิตหลบเป็นนกแจนแวนอยู่นั้น พลันตะวันก็จะส่งแสงเจิดจ้าขึ้นมาปลุกให้ตื่น  แต่ก็อย่าเผลอดีใจมากมายไปล่ะ เพราะตะวัน อาจเพียงกะพริบตาเท่านั้น เผลอแป็บเดียวก็อาจหลบหายเข้าไปในม่านหมอกอีกได้

                        หากแต่ว่าเพราะวันนี้เป็นวันสำคัญของเราชาวพุทธ และเป็นวันอาทิตย์ด้วยจึงอยากฝ่าความหนาวออกไปวัดไปวา  ตามประสาคนห่างวัดมานาน จนใจที่ในเซนต์เฮเลนส์ไม่มีวัดพุทธศาสนา  อย่าว่าแต่เซนต์เฮเลนส์เมืองเล็ก ๆ ในป่าใหญ่นี้เลย ทั้งรัฐทัสมาเนียมีวัดพุทธศาสนาอยู่แค่  2  แห่งเท่านั้น  คือ ที่เมืองโฮบาร์ตแห่งหนึ่ง  และที่เมืองลันเชสตันแห่งหนึ่ง พอดีคุณกอบกุลคนไทยคนหนึ่งที่มีบ้านพักอาศัยในเมือง เซนต์แมรี่ ( St. Marys )   ชวนไปโบสถ์กับเธอที่เมืองนั้นด้วยก็เลยตกลง  แม้จะไม่ใช่ชาวคริสต์  แต่ถือว่าการปฏิบัติกิจทางศาสนาคือทำใจให้สงบมีเวลาระลึกถึง ความเป็นจริงแห่งชีวิตมีเวลาได้คิดถึงผู้อื่น ชีวิตอื่นในโลกบ้างนอกจากตัวเราของเราเท่านั้น.

                
                                        

                    
เมืองเซนต์แมรี่ เป็นเมืองเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาลึกเข้าไปจากชายฝั่งทะเลแถบ Sun Coast และห่างจากเซนต์เฮเลนส์ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ    36   กิโลเมตร  ข้ามสะพานปากแม่น้ำจอร์จขึ้นเนินเขา เข้าป่าไปลิบ ๆ ต้นไม้สองข้างทาง ยูคาลีป-ตัสเสียเป็นส่วนใหญ่ คนที่นี่เรียกว่าต้น Gam tree (ต้นกัม) เป็นต้นไม้พื้นเมืองมีความทนทานต่อสภาพอากาศได้ดีจึงเขียวชรอุ่มอยู่ได้ตลอดปี บางพันธุ์ในช่วงนี้ออกดอกสีเหลืองอร่ามไปทั้งต้นช่วยแต่งแต้มสีให้ดูมีชีวิตชีวาในท่ามกลางความหม่นมัวของอากาศ ไปได้บ้าง

                      ผ่านป่าทึบออกมาถึงเมืองเล็ก ๆ บนเนินเขาริมทะเลแห่งหนึ่งชื่อ  Beaumaris ไม่นานก็ลงสู่ที่ราบลุ่มปากแม่น้ำ  Scamander อันเป็นที่ตั้งของเมืองชายทะเลอีกแห่งหนึ่ง เป็นที่ราบลุ่มที่กว้างกว่าบริเวณเซนต์เฮเลนส์แต่ตัวเมืองมากระจุกอยู่ปากแม่น้ำ ซึ่งเป็นหาดทรายขาวสะอาดริมทะเล   ฝูงนกนางนวลทะเล หากินตามชายหาดมากมายคลาคล่ำ

                      ทุกเมืองในแถบ  Sun Coast  เป็นบ้านพักตากอากาศเสียเป็นส่วนใหญ่ มีโรงแรม รีสอร์ท และบ้านให้เช่าพักสำหรับวันหยุดสุดสัปดาห์บริการอยู่ทุกแห่ง

                            

                        ประชากรส่วนใหญ่ของทัสมาเนียกระจัดกระจายอยู่ตามฟาร์มแกะและวัวนม ที่ตั้งอยู่ตามเชิงเขา และหุบห้วย เกาะ  ทัสมาเนียนั้นมีเนื้อที่ทั้งหมด
26,383 ตารางไมล์แต่มีประชากรประมาณ ห้าแสนคนเท่านั้น และ 1 ใน 4  ของประชากรอาศัยอยู่ในโฮบาร์ต อันเป็นเมืองหลวง  และ 1 ใน 8 อาศัยอยู่ใน ลันเชสตัน มีเพียง 8 เมืองเท่านั้น ที่มีประชากรเกินกว่า  5,000 คน  ประชากรส่วนใหญ่เป็นลูกหลานเชื้อสายผู้อพยพชาวอังกฤษ  คนเอเชียส่วนมากกระจุกตัวอยู่ในโฮบาร์ต

                        ผ่านตัวเมืองสคาแมนเดอร์ แล้วออกสู่ทุ่งโล่งที่มีฟาร์มใหญ่มองเห็นฝูงแกะ และวัวอยู่ลิบๆ ใต้ฟ้าสีคราม บนเนินหญ้าสีเขียวมีบ้านหลังสวยรูปทรงเหมือนปราสาท สีสันสดใสตัดกับหญ้าสีเขียวมองไกล ๆ เหมือนภาพวาดในนิทานสำหรับเด็ก

                        เมื่อขึ้นสู่ภูเขาสูง แสงตะวันที่เจิดจ้าอยู่เมื่อครู่ถูกบดบังด้วยเงาไม้และสายหมอกดูมืดครึ้มลงทันที เป็นช่วงเข้าสู่   St. Marys pass



                      

                       
ถนนในทัสมาเนีย ส่วนมากจะขึ้นสูงลงต่ำและคดโค้งเป็นลูกคลื่นคนขับ

ต้องตื่นตัวตลอดเวลา ป้ายและลูกศรตามข้างทาง นอกจากป้ายจราจรตามปกติที่เราเคยชินแล้วยังมีป้ายบอกให้ระวังสัตว์ป่า เช่น จิงโจ้  วอลล่าบี  พอสซั่ม  และป้ายบอกให้ระวังถนนลื่น เพราะน้ำค้างแข็ง หมอกหนา หิมะตกอยู่เป็นระยะ

                        St. Marys pass ถือเป็นมรดกหนึ่งจากประวัติศาสตร์ยุคบุกเบิกของทัสมาเนีย  เป็นมรดกจากฝีมือของเหล่านักโทษทั้งหลาย ที่เขาขนมาจากอังกฤษ มาสร้างบ้านแปลงเมือง เวลาผ่านไปเขาเหล่านี้ทิ้งสิ่งปลูกสร้างทางฝีมือไว้เป็นมรดกมากมาย ทั้งถนน สะพาน อาคารบ้านเรือน  โบสถ์ และแม้แต่กระทั่ง เขื่อน และทะเลสาบ

                        นั่งรถผ่านเซนต์แมรี่พาสทีไรข้อยนั้นมีอาการเวียนหัวมัวตา เดือดร้อนถึงยาหม่องทุกทีนะใยเข็ม เพราะมันทั้งแคบทั้งงองดคดเคี้ยวลดลาดลงต่ำ แล้วปีนไต่ขึ้นสูงอยู่อย่างนั้นเป็น  10 กิโลเมตร ด้านหนึ่งคือผาสูงชันตระหง่านง้ำที่ถูกกระหน่ำด้วยค้อนใหญ่โตของเหล่านักโทษชายฉกรรจ์ทั้งหลาย เมื่อเกือบสองร้อยปีที่ผ่านมา ช่วยกันทลายลงเป็นพื้นถนน ภาพของพวกเขาดูจะวับ ๆ ขึ้นมาให้เห็นทุกทีที่เพ่งมองผาหิน 
                       

                    

                       ส่วนอีกด้านเป็นหุบเหวลึกงไป มองเห็นยอดไม้ประเภทต้นสน ต้นกัมส่ายไหวๆ อยู่ในสายหมอก เหมือนเป็นภาพของคนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองเดิมของทัสมาเนีย ผู้มาอยู่ก่อนแต่ไม่บุกเบิกถากถาง ได้แต่ท่องเที่ยวไปจับปลาล่าสัตว์กินเป็นอาหาร ไม่สะสมบ่มเพาะ จึงทำให้ไร้เขี้ยวเล็บที่จะต่อสู้กับผู้มาใหม่จึงถูกทำลายจนสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ในเวลาไม่นานหลังการบุกเบิก

                        เมืองเซนต์แมรี่ ตอนนี้ขาวโพลนด้วยน้ำค้างแข็ง บ้านกลุ่มแรกข้างหน้า มีควัน เป็นทางพุ่งจากกลางหลังคาอันเป็นปล่องไฟ หลังที่อยู่ตรงกลางนั้นคือ นิวาสถานบ้านคุณกอบกุล  ลงจากรถวิ่งฝ่าความเย็นไปเคาะประตู ปรากฏว่ามีแต่สมาชิกส่วนใหญ่ในบ้านของเธออันได้แก่ แมว  3  ตัวขดขี้เกียจอยู่หน้าเตาผิงในบ้าน ส่วนข้างนอกมีเป็ดห่าน ไก่ วิ่งพล่านในสวน ส่งเสียงเจี้ยวจ้าวไปหมด ตัวเธอและหมาอ้วนสองตัวไปคอยที่โบสถ์แล้ว

                        

                                                        

                         เซนต์แมรีเป็นเมืองเล็ก ๆ จึงมีผู้คนมาโบสถ์ไม่มากนัก  และทุกคนก็มีอัธยาศัยดีมากนะใยเข็ม  ทำให้คนแปลกหน้าอย่างข้อยไม่รู้สึกเขิน  และเข้าร่วมพิธีจนเสร็จจึงไปดื่มน้ำชาที่บ้านของคุณกอบกุล  ดูเหมือนจะเป็นธรรมเนียมของคนที่นี่ ที่มักจะพาแขกเดินชมสวน อวดต้นไม้ดอกไม้ให้กันและกันได้ชื่นชม คนแก่คนเฒ่าส่วนมากอยู่คนเดียวโดดเดี่ยว อายุ
70 – 80 ปีแล้วยังทำสวนได้งามน่าชื่นชม ตัวสวนดอกไม้จึงเป็นเหมือนสิ่งที่บ่งบอกถึงชีวิต และสุขภาพของผู้เป็นเจ้าของ ทำให้คนที่สวนไม่สวยรู้สึกน้อยหน้า คล้ายกับว่าตัวเองสิ้นลาย กลายเป็นคนไร้สมรรถภาพไปแล้ว ต้องกระวีกระวาดทำสวนแข่งคนอื่นเขาเป็นการไว้ลายไว้ฝีมือ   สวนน้อยของ กอบกุล ต้องมี Hot House เป็นเรือนกระจกเพาะต้นไม้ดอกไม้บางชนิดไว้ในกระถาง รวมทั้งผักต่าง ๆ ด้วย พร้อมจะเอาออกมาอวดโฉมเมื่อฤดูใบไม้ผลิตมาเยือน

                       


                        สมาชิกบ้านกอบกุลมีมากมาย แต่เธอเป็นคนคนเดียวในบ้าน นอกนั้นเป็นหมูเห็ดเป็ด ห่าน นก แมวและหมา ส่งเสียงเจี้ยวจ้าวจิ๊บจ๊าบให้วุ่นวายไป กว่าเธอจะจัดการให้สงบลงได้ก็เป็นเวลาอาหารกลางวันพอดี

                         ขากลับเป็นเวลาบ่ายมีฝนโปรยปรายลงผิวผล็อย  ขณะตะวันส่องแสงเฉียง ๆ   โค้งสายรุ้งสีสวยจึงปรากฏพาดภูเขา  บนเนินขอบทุ่งมองเห็นลิบ ๆ สวยเหมือนภาพวาด

อดหยิบปากกาออกมาเขียนกลอนไม่ได้  เลยฝากมาให้อ่านนี่ไงจ๊ะใยเข็ม


                          

                       
ทัสมาเนีย…….

                                      แดนฟ้าเคลียภูเขาเนาแนบฟ้า

                                      แดนแห่งป่าชื้นฝนปนลมหนาว

                                      แดนตะวันฉายไล้ดอกไม้พราว

                                      แดนทรายขาวเว้าวุ้งโค้งคุ้งแคว

                      แดนโขดเขินเนินสลับสล้างไศล

                   ในพงไพรไม้กัมทรีมีถั่นแถว

                   ฝูงสัตว์ป่านกกาบินตามถิ่นแนว

                   ฟ้าพราวแพรวโค้งรุ้งโอบทุ่งทอง

                                      ทิวท้องทุ่งเขียวสดจรดเรียวรุ้ง

                                      ครอบเวิ้งวุ้งคุ้งวนานต์ผ่านห้วยหนอง

                                      ดวงตะวันอ้อมข้าวเคล้าละออง

                                      ทะเลทองน้ำครามนามทัสมาเนีย

                        ฉบับนี้จบด้วยบทกลอนนี้นะจ๊ะ   ฝากความคิดถึงมายังเด็ก ๆ ด้วย

                                                                                                  รักเจ้าหลาย

                                                                                                จากข้อยเอง  เอื้อยนาง

Tags : ouynang เอื้อยนาง Tasmania

 
 หน้าแรก  บทความ  ข่าวสาร  รวมรูปภาพ  ติดต่อเรา  เว็บบอร์ด

อัตราค่าโฆษณา    

แบบเนอร์ กลางหน้า.  ขนาด 800 x 400-600 พิกเซล เห็นหน้าแรก เดือนละ 30,000 บาท ปีละ 300,000 บาท

แบนเนอร์ เหนือโลโก้เว็บไซต์ ขนาด 1000 x 80 พิกเซล เห็นทุกหน้า เดือนละ 10,000 บาท ปีละ 100,000 บาท

 แบนเนอร์ ซ้าย  ขนาด 240 x 120-160 พิกเซล เห็นทุกหน้า เดือนละ 1,000 บาท ปีละ 10,000 บาท

ทำข่าวแถลง รีวิวโรงแรมและร้านอาหาร  เขียนสารคดี ครั้งละ 5,000 บาท

ฝ่ายการตลาด จิราภรณ์ ขจรศักดิ์สุเมธ "เจี๊ยบ" 086-669-6018 

E-mail: jeabaod@gmail.com 

 
view